Genoeg te beleven op platte Po-vlakte van Emilia-Romagna

Door: Emily de Klerk

Toen ik in 2004 als kunsthistorica en eerstegraads docent CKV afstudeerde aan de Universiteit van Utrecht, wist ik alles van de Italiaanse tekeningen van graficus M.C. Escher. Daarmee een baan vinden leek een onmogelijke taak. Gelukkig zag ik op een dag de vacature voor reisleider in de krant staan. Mijn kennis van de Italiaanse taal en passie voor het land zou ik daarbij perfect kunnen combineren! ‘Lesgeven op locatie’, maar dan wel onder een heerlijk Mediterraan zonnetje en zonder orde te hoeven houden: wat wil je nog meer?

Sindsdien begeleidde ik met heel veel plezier cultuurreizen. Omdat ik een jaar in Florence gewoond heb, was Toscane aanvankelijk mijn belangrijkste bestemming. Maar al snel begon ik mij te storen aan de enorme hoeveelheden toeristen die door de Uffizi schuifelden en selfies maakten bij de scheve toren van Pisa. Ik was dan ook erg blij toen ik reizen naar andere regio’s mocht gaan begeleiden, zoals Sicilië, Umbrië, Veneto en Lazio.

Lucrezia Borgia; inspiratiebron tagliatelle

De haren van Lucrezia Borgia waren de inspiratie voor tagliatelle

Langzamerhand raakte ik verknocht aan het gebied dat toeristen maar al te vaak overslaan: de Noord-Italiaanse Emilia-Romagna. Veel collega-reisleiders vinden dat maar raar: wat is er op die platte Povlakte nu te beleven? Feit is dat een groot deel van de regio er op het eerste gezicht nogal saai uitziet en zelfs een beetje op Nederland lijkt. Keurige nette rechthoekige akkers en zo plat als een dubbeltje. Maar naarmate ik vaker in Emilia-Romagna kwam, ontdekte ik hoeveel er nog te ontdekken viel in deze welvarende Italiaanse regio.

Een van de personen die bijvoorbeeld grote invloed heeft gehad is Lucrezia Borgia, dochter van de beruchte Borgia-paus. Vele kennen haar uit de kostuumdrama’s, romans en zelfs stripverhalen, maar over haar periode aan het d’Este hof van Ferrara is nog maar weinig bekend in Nederland. Zo ontdekte ik bijvoorbeeld dat Lucrezia er een bijzondere hobby op nahield toen ze aan het begin van de 16e eeuw op de Po-vlakte woonde. Ze gaf opdracht tot de drooglegging van de vele moerassen in de omgeving van de stad. Die ‘hobby’ was niet helemaal toevallig gekozen. Op de drooggelegde gebieden liet ze voortaan waterbuffels grazen, zodat ze niet langer haar geliefde buffelmozzarella uit Napels hoefde te missen. Ondertussen vormde Lucrezia de inspiratiebron voor zowel de tortellini (haar navel) als de tagliatelle (haar haren)!

Romeins Rimini

Toen ik de eerste keer naar Rimini ging, zag ik vooral heel veel parasolletjes en strand voor me. Ook veel mensen in mijn groep dachten tijdens de busrit erheen met nostalgie terug aan hun allereerste strandvakantie. Meestal was er dan ook verbazing alom als ze tijdens ons bezoek ontdekten dat er heel veel Romeinse dingen in Rimini te vinden zijn. Het was de beroemde duomo van de stad die me erg inspireerde. Nadat ik keer op keer nieuwe details ontdekte in die Renaissance-kerk, wilde ik alles te weten komen over de persoon die dit gebouw voor zijn minnares had laten bouwen: Sigismondo Malatesta.

De mozaïeken van Galla Placidia

Ravenna

Galla Placidia is een andere intrigerende vrouw uit de geschiedenis van de regio. Ze leefde halverwege de 5e eeuw na Christus, in de periode waarin het West- Romeinse Rijk op instorten stond. Ik ging zowel in Istanbul als in Ravenna op zoek naar herinneringen aan deze bijzondere vrouw. Haar roerige leven zou een Hollywoodverfilming waardig zijn. Geboren in Constantinopel, opgegroeid aan het keizerlijke hof van Milaan, getrouwd met de Barbaarse vijand, vanuit Ravenna geregeerd als een Byzantijnse prinses…

Veel kerken in Ravenna schitteren dan ook mede dankzij Galla Placidia van de mozaïeken. De naam van de Romagnoolse plaats Bertinoro herinnert tot op de dag van vandaag aan het legendarische bezoek van Galla Placidia. Ze genoot zo van de witte wijn die haar werd aangeboden, dat ze berti in oro (‘ik drink je in goud’) zou hebben geroepen. Feit is dat de streek rondom Bertinoro nog altijd befaamd is vanwege haar Albana-wijn (van het Latijnse albus, dat wit betekent).

Albana-wijn

Mortadella

Bologna’s ‘Gouden Eeuw’ brak aan toen in 1088 de universiteit gesticht werd. De enorme toestroom van buitenlandse studenten deed de stad in korte tijd uit haar voegen barsten. Omdat zij regelmatig een stukje mortadella mee terug naar huis namen, was deze worstsoort al snel razend populair in heel Europa! Niet voor niets betekent een verbastering van de naam Bologna, ‘baloney’, in Amerika simpelweg mortadella. Het zijn maar een paar voorbeelden maar weet als u onderweg bent naar Toscane of de Adriatische kust: er valt ook genoeg te beleven op de platte Po-vlakte!

Reageer

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd Required fields are marked *

*