Nieuws

De kaart met alle spoorlijnen in Italië

Het spoor is hot en daarom kijken we met veel interesse naar de infrastructuur van spoorwegen in Italië. Zo vonden we de kaart met alle spoorlijnen in Italië. Een prachtig overzicht van alle grote en kleine lijntjes.

Italië is altijd al prima verbonden met het spoor maar sinds dit jaar ontdekken steeds meer mensen de voordelen. Kijk daarom eens naar onze treinreizen met rondreis in Italië. Op deze kaart staan denken wij alle spoorlijnen van dit moment. Af en toe wordt er ook wel eens eentje omgebouwd tot fietspad en dat levert dan een schitterende route op. Sommige lijnen zijn alleen nog in gebruik voor speciale ritten met bijvoorbeeld een stoomtrein.

De kaart met alle spoorlijnen in Italië

De kaart met alle spoorlijnen in Italië
Klik om te vergroten

Treinkaartjes kopen

Op de website van Trenitalia kan je vrij eenvoudig een kaartje kopen.

Historie van de Italiaanse spoorwegen

De geschiedenis van de Italiaanse spoorwegen gaat verder terug dan die van de staat zelf. Naar 1839 om precies te zijn, want in dat jaar werd het centrum van Napels verbonden met de buitenwijk Portici, een traject van welgeteld zeven kilometer. Het moet een revolutionaire ervaring geweest zijn voor de eerste passagiers op 3 oktober, al diende het spoor vooral het goederentransport uit de haven.

Niet veel later gaf het Koninkrijk van Lombardije toestemming voor de aanleg van een spoorlijn tussen Milaan en Monza (12 kilometer). Gaandeweg ontspon zich heel voorzichtig een webje van rails op het huidige Italiaanse grondgebied; Padua-Mestre, Milaan-Venetië, Turijn-Genua, enzovoort. De trajecten werden steeds langer en er werden hier en daar zelfs verbindende knoopjes gelegd. Maar in de eerste decennia was het vooral de handel die er gebruik van maakte. En militairen in de oorlogsjaren, want de trein was de snelste weg naar het slagveld.

Treinreizen Italië
In 1839 werd het centrum van Napels verbonden met de buitenwijk Portici

Staatsbedrijf

Postzegel ter ere van het 100-jarig bestaan van de spoorwegen in 1939.

Het is 1861 wanneer de Italiaanse staat wordt uitgeroepen. Op dat moment liggen er honderden kilometers aan spoor door het land, vooral in Piemonte en de regio’s Lombardije en Venetië. De Rooms-katholieke Kerk heeft bovendien zo zijn eigen lijnenspel, goed voor ruim 300 kilometer van en naar Vaticaanstad, voorheen de Pauselijke Staat. Ondertussen heeft Genua de kunst van de locomotief afgekeken van de Britten: Ansaldo richt de eerste Italiaanse locomotieffabriek op, maar wie denkt dat de Italianen hun spoorzaakjes op orde hebben, heeft het mis.

Jarenlang wordt gestreden om de aanleg en exploitatie van de verschillende lijnen. Het doet de ontwikkeling van de transportsector geen goed en even dreigt zelfs een groot collectief faillissement, tot de overheid in 1905 besluit tot de oprichting van de Ferrovie dello Stato (Staatsspoorwegen). De FS, onder leiding van de Piemontese ingenieur Riccardo Bianchi, krijgt daarmee ruim 13.000 spoorweg in handen, maar ook een enorme collectie oud ijzer. Het rollend materieel is door de organisatorische chaos in de voorgaande jaren namelijk flink afgeschreven. Van de 2.600 stoomlocomotieven en 52.000 goederenwagons is de helft aan vervanging toe. Er is een kapitaalinjectie nodig van het Rijk en onder aanvoering van Bianchi wordt ook de techniek flink gemoderniseerd.

Onderweg naar Palermo met het mooie stadje Cefalu op de achtergrond

Donkere jaren

Ook in de jaren van Mussolini wordt de ontwikkeling op het spoor verrassend genoeg voortgezet. Er worden nieuwe verbindingen aangelegd, de snelheid van de trein gaat omhoog en er is zowaar sprake van een punctuele dienstregeling. ‘Durante il Fascismo i Treni arrivavano in Orario’, luidt het motto: ‘tijdens het fascisme rijden de treinen op tijd’. Of deze strenge discipline navolging verdient, is zeer de vraag. 

Tijdens de Tweede Wereldoorlog krijgen de spoorwegen er flink van langs. Veel lijnen raken buiten gebruik en een groot deel van het materieel is vernietigd. Toch lukt het met internationale steun om het netwerk te herstellen en een grote modernisering toe te passen. Zo worden veel locomotieven vervangen door snelle ‘trekkers’ op diesel of elektriciteit en er verschijnen steeds meer zogeheten verenigde personenwagons op het spoor. Daarnaast werpt het contact met de Europese buren zijn vruchten af, want het internationaal transport komt op gang en daarmee enkele innovatieprojecten voor hogesnelheidstreinen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to top button