Joelle met gezin in Italië

Leef je Italiaanse droom. Maar lees eerst de emigratietips Italië

Het is al meer dan tien jaar een kijkcijferhit: Ik Vertrek van AVROTROS. Zeg maar eerlijk: ook om het geblunder met de vreemde taal en ambtelijke organisaties. Toch schuilt in veel kijkers ook de droom en fantasie. ‘Schat, hoe zou jij het vinden als wij…’ Het is niet voor niets een drukte van belang op de vele emigratie- en tweede-huis-beurzen in ons land. Duizenden Nederlanders dromen en denken, namelijk. Maar durven is vaak een stap te ver.

Leunend op het succes van de publieke vertrekserie, introduceerde SBS6 vorig jaar nog een variant. “John de Mol had de kopieermachine weer weten te vinden,” zoals tv-recensent Angela de Jong schreef. Op nagenoeg dezelfde wijze namelijk werd een jong gezin gevolgd bij het afscheid van Nederland en een start in den vreemde.

Nachtmerrie

In aflevering 1: Rens, Rachel, Joep en Siem van Hilst runnen een camping runnen in Loro Piceno in Le Marche. Camping44 is een zogenoemde agriturismo-camping voor tenten en caravans. De familie had grootse plannen, maar moest bij de start wel even een nachtmerrie wegslikken, zo bleek uit schokkende camerabeelden. Een kleine orkaan kreeg greep op de tenten, uitgerekend op de dag van de opening maar daarna liep het seizoen vorig jaar prima. Er is hard gewerkt, maar ook volop genoten. Dit jaar willen Rens en Rachel trouwens ook themaweken organiseren, zodat het nuttige en het aangename in deze Italiaanse regio gecombineerd kunnen worden. Maar dan moet er wel iets meer vertrouwen komen in een vakantie naar Italië…

Wat moet je weten

Italië-gangers zijn er in alle soorten en maten, maar het ondernemerschap in horeca en recreatie is wel de grote favoriet. Het is hoe dan ook een grote stap, die een stuk gemakkelijker wordt met een goede voorbereiding. Italië.nl kent de weg en selecteerde de volgende hoofdzaken:

BELASTINGEN

Bij het emigreren naar een ander land komt heel wat kijken. Je zult heel veel moeten regelen. Vergeet in elk geval niet om de belastingen en verzekeringen in orde te brengen.

TERMEN EN INSTANTIES

Als je in Italië gaat wonen is het wel zo fijn om te weten wat het Italiaanse woord is voor verblijfsvergunning, ziekenfonds, arbeidsbureau en veel meer Italiaanse belangrijke termen en instanties. Een beetje basistaalkennis is sowieso een pre.

WERK

Eindelijk zie je ergens een leuke baan waarvoor je ook nog eens geschikt bent. Dan krijgen we de volgende hobbel: de sollicitatieprocedure. Anders dan in Nederland, kun je bijvoorbeeld verwachten dat er tijdens het gesprek persoonlijke vragen gesteld worden om je beter te leren kennen. Wees hierop voorbereid. En het is niet gepast om tijdens het eerste gesprek naar het salaris te vragen. Probeer ook directe vragen over het salaris te omzeilen.

WOONRUIMTE

Of je nu op zoek bent naar een woning in een grote Italiaanse stad of op het platteland, het vraagt enige tijd en de juiste contacten. De agenzie immobiliari bieden natuurlijk koopwoningen aan, maar bereid je daar goed op voor want er komt een boel kijken bij het kopen van een huis in Italië. Er is een landelijk tijdschrift voor onroerend goed, Ville & Casali, waarin advertenties in het Italiaans en Engels staan. Er is ook een tijdschrift voor mensen die in het buitenland werken, The Informer, dat maandelijks wordt gepubliceerd in het Engels.

Ervaringen delen

Niet onverstandig is het om vooraf eens te praten met Nederlanders die de stap al eens hebben gezet. Op de website vakantiebijnederlandersinitalië staat bijvoorbeeld een enorme lijst van landgenoten met een horecabedrijf. Ga eens op visite en speel open kaart. De trotse ervaring wordt graag gedeeld en ze denken ook graag met je mee.

Coen en Marie-José

Coen Vreeke en Marie-José Marie-José Reynaerts wonen ook al een tijdje in Italië en hebben veel meegemaakt, vertelden ze ons. “Tien jaar geleden kochten we ons huis in Italië. We waren een aantal keer op vakantie geweest in Alto Lazio, het noordelijke deel van de regio Lazio en voelden ons er direct thuis. Naar onze mening is dit het hart van Italië, geografisch maar ook figuurlijk. Het is een geweldige plek, streek van de Etrusken. Dichtbij Rome, dichtbij Siena, dichtbij het meer van Bolsena en niet ver van zee. Sinds zes jaar wonen we permanent in Italië. Daarvoor brachten we de vakanties in ons huis door maar we hadden steeds meer moeite om terug te gaan. Toen de kinderen gingen studeren dachten we: Waarom blijven we niet gewoon?!

In 2003 zijn we op zoek gegaan naar een huis. We waren al een tijdje bezig en op een dag zei mijn vrouw: Coen, je moet nu je koffers pakken want je gaat dadelijk naar Italië, ik heb alles geregeld, je moet een huis bezichtigen. Om een lang verhaal kort te maken, ik heb het ter plekke gekocht, haha! Het was toen nog een ruïne waar nog net een dak op zat. Abitabile, (bewoonbaar) zeggen de Italianen soms nog in dit soort gevallen maar dat was het echt niet.

We gaven onszelf 10 jaar om het stukje bij beetje op te knappen. Ik vond het heerlijk, ook door mijn ervaring in de bouw. In Nederland zat je de hele dag in de auto of achter de vergadertafel. In Italië lekker fysiek bezig en twee tempo’s lager leven. Ach, veel mensen klagen dat dingen hier niet lopen zoals in Nederland, maar daar moet je je op instellen. Loslaten en de tijd nemen, het ritme van hier overnemen. Dat is een belangrijke les voor iedereen die een dergelijk avontuur aangaat. Het land is anders, het heeft zijn gebreken maar uiteindelijk functioneert het. Je drinkt hier eerst een kop koffie met de burgemeester. Die introduceert je in zijn netwerk. Daar ga je een keer mee eten en zo groeit het vertrouwen. Je hebt een veel sterkere sociale band met mensen met wie je zaken doet dan in Nederland.

Sommige mensen denken dat emigreren de band met familie en vrienden verslechtert maar wij ervaren dat helemaal niet zo, integendeel, die is juist beter geworden. Natuurlijk, je ziet elkaar minder maar als je elkaar ziet is het veel intenser. Onze kinderen en vrienden komen regelmatig want dat is tegenwoordig zo makkelijk. Ze vinden het heerlijk hier, vakantie! Echt waar, we voelen ons hier geweldig. Ja, we verdienen een stuk minder dan in Nederland maar we hebben hier niet veel nodig. De luxe en de nieuwe leaseauto’s hebben we achter ons gelaten, een verademing. De sociale contacten zijn hier dieper, het leven heeft een ander ritme, het ritme van de mens, die in Italië nog centraal staat.”

Piazza Pinokkio

Angelique en Martijn Bak gooiden het Nederlandse roer ook om. Zij trokken met hun kinderen naar Toscane, waar al enkele jaren een bijzonder hoofdstuk wordt geschreven. Letterlijk zelfs, want de Bakjes bloggen er flink op los…

“’Ik vind het dapper van jullie, hoor!’ Dat horen we al jaren en we vinden het een mooi compliment, maar het was dan ook best gedurfd. Van het ministerie van Defensie naar een horecabedrijf in Italië. Hoeveel mensen dromen daar niet van? En oh, wat was het spannend om twee goed betaalde en vooral veilige banen bij de overheid op te geven. Dat nieuwbouwhuis in een Amersfoortse Vinexwijk had het plaatje eigenlijk compleet moeten maken, maar dat gesprek met die Italiaanse eigenaar van een B&B tijdens onze vakantie in 2008 in Italië bracht ons hoofd op hol. Het liet ons maar niet los. Ja, Italië was onze passie en we kwamen er altijd op vakantie. Je kent dat gevoel vast wel.

“Doorzetten bij tegenslag”

De eerste keer dat wij samen op Partingoli kwamen, was precies twee jaar later. Midden in een prachtig gebied met nog mooiere uitzichten en een hele relaxte sfeer. We wisten op dat moment al dat de toenmalige uitbater wilde stoppen en zij gaf ons de kans om Partingoli twee weken eens goed op te snuiven, vermomd als toerist, haha. In de jaren die volgden hebben we veel ervaring opgedaan.

Vanwege het gebrek aan ervaring kregen we nogal wat tegenslagen te verduren. Het hoort er uiteraard bij en op die momenten grepen we dan ook graag terug op de ervaringen die we hebben opgedaan bij Defensie: doorzetten en je doel voor ogen houden. Dat was voor ons de mooiste plek in Toscane creëren voor gezinnen met kinderen en daar slaagden we steeds beter in.

Drie jaar geleden hebben we Partingoli eens goed doorgelicht. Waarom waren we ook alweer geëmigreerd naar Italië? Als gezin hebben we echt heel bewust alles even tegen het licht gehouden. Waarom voelen we ons zo goed hier in Toscane en wat maakt dat we trots zijn op wat we bereikt hebben? Conclusie: het delen van onze passie voor Italië met gasten maakt ons heel gelukkig. Met veel liefde en aandacht hebben we deze prachtige kindvriendelijke droomplek gemaakt waar gezinnen kunnen genieten van de natuur en de cultuur van Toscane. Waar ze elkaar ontmoeten in een inspirerende, authentieke en comfortabele omgeving.

Omdat die kinderen steeds meer centraal kwamen te staan, hebben we de naam Partingoli inmiddels veranderd in Piazza Pinokkio. Dat spreekt namelijk veel meer tot de verbeelding en het past bovendien bij de provincie waar het verhaal van de pop vandaan komt. En dat delen van onze passie gaat verder bovendien, want de combinatie van het werk dat we hebben gedaan bij Defensie en het genieten van spelende kinderen heeft ons doen besluiten om een actie op te zetten voor de stichting War Child. We hopen op deze manier een steentje bij te dragen voor wereld waarin onze kinderen in vrede en met plezier kunnen opgroeien tot verantwoordelijke mensen.”

“Het delen van onze passie voor Italië met gasten maakt ons heel gelukkig.”

Reageer

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd Required fields are marked *

*