Italianen en kinderen

Vele odes bracht Il Giornale de afgelopen jaren aan la Mamma. Ze is heilig in Italië. Mamma op haar beurt plaatst haar bambini op een voetstuk. Kom niet aan haar oogappeltjes! Kinderen in Italië hebben sowieso een status aparte. Zij hebben een naam hoog te houden en dus gaat opvoeden met baci en abbracci (kusjes en knuffels).

Over de liefde zelf geen kwaad woord: ook Nederlanders hebben hun kinderen lief. Vanzelfsprekend. Het verschil tussen Nederland en Italië zit ‘m vooral in de culturele (lees: katholieke) omgangsvormen en traditie. Zo zijn de geboorte, verjaardagen, communies, diploma’s, verloving en het huwelijk van het kind in Italië verworden tot de pijlers des levens. Alles gaat met dit soort dagen uit de kast voor zoon- of dochterlief.

Veel Italianen houden het tegenwoordig bij één kind

En met dat huwelijk is het pamperen nog niet voorbij. Nee, eens een zoon, altijd een zoon. La mamma blijft zijn eerste, echte liefde, hoe groot die jongen ook is. ‘Een Italiaans meisje is pas echt belangrijk als ze zelf een moeder is geworden,’ zo zegt men. Het klinkt ouderwets, maar het is nog steeds zo.

Nog altijd worden Italiaanse kinderen voornamelijk door hun moeder grootgebracht, ook al heeft die moeder zelf een baan. En als moeder écht geen tijd heeft, komen opa en oma oppassen. Binnen die cultuur past ook de liefde voor andermans kinderen. Altijd en overal is er een aai over de bol, omwille van ‘ach gossie, wat een schatje’ én om de toekomst. Ruim baan voor de nieuwe generatie!

Meer dan in Nederland bepalen kinderen dan ook het ritme van de dag. Op schooldagen is er na de plicht ruimte voor ontspanning, terwijl in het weekend sport, kerk en familiaire activiteiten op de agenda staan. De ijssalon en speeltuin mogen niet ontbreken.

Cadeaus

Waarom worden de kinderen zo in de watten gelegd? Rindert Kromhout probeerde het te verklaren in zijn boek Italië. “De katholieke kerk leert je dat alleen het allerbeste goed genoeg is voor je kinderen. Vroeger waren Italiaanse gezinnen groot, zes of meer kinderen krijgen was heel gewoon. De laatste jaren is dat aan het veranderen.” Italië heeft één van de laagste geboortecijfers van Europa. Als mensen kinderen nemen, is het er vaak maar één.

Italiaanse kindernamen

Kromhout vervolgt: “In veel gezinnen werken zowel de vader als de moeder. Ze hebben het simpelweg te druk. En als vader en moeder naar hun werk zijn, en de school gaat uit, dan zijn het vaak de grootouders die op de kinderen passen. Geen moeite is ouders te veel om het beste voor hun kinderen te krijgen of te kopen, al moeten ze zich er diep voor in de schulden steken. Italiaanse kinderen krijgen de mooiste kleren, de duurste cadeaus, het nieuwste speelgoed, maar… geen zakgeld! Ouders en grootouders vinden het prettiger om geschenken uit te delen dan om geld te geven.

Het allerduurste geschenk is waarschijnlijk een woning. Tja, jonge mensen die pas zijn getrouwd kunnen een huis of appartement niet betalen en daarom doen de ouders dat. En als die het ook niet kunnen betalen, dan gaat het pasgetrouwde stel eerst een poosje bij de ouders van de jongen wonen. Heerlijk, want dan kan la mamma nog wat langer voor haar zoon zorgen.”

Pret

Je kunt er zeker van zijn dat de kasten op een gemiddelde kinderkamer in Italië uit elkaar barsten van het speelgoed. Ze zijn verwend. Gek genoeg gaan deze kasten alleen in de winter open. Vanaf april, zodra het zonnetje regeert, zijn kinderen vooral buiten te vinden, namelijk. In de straten, op de pleinen en in het park, vaak met vriendjes, maar ook de (groot)ouders houden een oogje in het zeil. Handig, in het geval de gelateria bezocht moeten worden.

De kinderheld van het moment, de Italiaanse muis Geronimo Stilton
De Italiaanse kinderheld Geronimo Stilton

Het is op diezelfde pleinen overigens waar je deze dagen allerhande vermaak aantreft, zoals draaimolens en springkussens. Italiaanse kinderen zijn er dol op. En op de ballenmachines, niet te vergeten. 50 cent erin, draaien, prijs! Over attracties gesproken, tijd voor het ultieme dagje uit met de kids!

Hoewel Nederland van alle landen in de wereld de grootste ‘pretdichtheid’ kent, doet Italië hier niet veel voor onder. Ook daar zijn tegenwoordig vele tientallen dierentuinen en themaparken te vinden. Pret à la Efteling, Slagharen en Wildlands, maar dan in een Italiaans jasje. En waterparken, niet te vergeten, want in het mediterrane klimaat is water een ideale pretfactor. Reinoud van Assendelft de Coningh was jarenlang commercieel directeur van de Efteling, maar tegenwoordig adviseert hij bedrijven en organisaties in de vrijetijdsindustrie. In die rol is hij dan ook bekend met de internationale markt.

Het Magic House in Gardaland

“Het grootste attractiepark van Italië is Gardaland bij Verona. Gardaland opende haar deuren in 1975. Zakenman Livio Furini wilde een Italiaanse versie hebben van Disneyland, maar Italianen moesten er wel even aan wennen. In het eerste jaar waren er zo’n 100.000 bezoekers en tegenwoordig is dat ruim drie miljoen. Er zijn trouwens nog steeds attracties uit het begin, zoals het kleine indianendorp en het grote middeleeuws kasteel met de bloemenklok.

Het  park is, net als Legoland, onderdeel van de Merlin Attractions Group. Het is een prachtig, veelzijdig park, net als Mirabilandia bij Ravenna. Dat was ooit van de eigenaar van Phantasialand, maar is een aantal jaren geleden verkocht. Veel bekendheid kreeg Cinecittà World bij Rome, een themapark over de filmindustrie, maar dat ging in 2015 wel bijna failliet. Daar hadden ze heel veel van verwacht. Teveel, vermoed ik.

Italië heeft trouwens ook een paar attractiebouwers, zoals Zamperla in de provincie Vicenza. Zij zijn al tientallen jaren een specialist in achtbanen.”

Nog meer over het gezin in Italië en op vakantie met je kids

Op onze site lees je nog veel meer artikelen over een vakantie naar Italië met de kinderen maar ook hoe de Italianen zelf met hun kroost omgaan.

Reageer

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd Required fields are marked *

*