Recensie: La Grande Belleza, ‘de grote schoonheid’ van Rome

Door: Nienke Rispens

Regie: Paolo Sorrentino
Met o.a. Toni Servillo, Carlo Verdone, Sabrina Ferilli

La Grande Belleza opent met een wild en hedonistisch feest. Actrices en strippers dansen naast schrijvers en intellectuelen op de hysterische muziek van een mariachi band.

Dit extravagante feest wordt gehouden ter ere van de 65ste verjaardag van Jep Gambardella (Toni Servillo), op het dakterras van zijn appartement, dat uitkijkt over het colosseum.

Met deze opening is de toon gezet, een poëtisch relaas ontvouwt zich. Jep is een charmante en succesvolle journalist die ooit een roman schreef en hier een literaire prijs voor ontving. Hij leidt een mondain leventje, hangt rond met de upperclass van Rome, en loopt alle etentjes en feesten af.

Dan hoort Jep dat zijn jeugdliefde is overleden. Hij maakt de balans op, gemiste kansen en nieuwe mogelijkheden. Wordt het misschien tijd om toch een nieuwe roman te schrijven? Na een engelstalig uitstapje (This must be the place) is regisseur Paolo Sorrentino weer terug bij zijn roots, de Italiaanse auteurs cinema. Wel ligt in deze film wederom de focus op een uitzonderlijke, en zoekend mannelijk personage. We volgen Jep in zijn overpeinzingen, nieuwe ontmoetingen en dwaaltochten door het prachtig gefilmde, veelal in strijklicht van het in ochtendgloren gehulde Rome. Je wordt meegezogen in het enerverende leven van de hoofdpersoon. Aan de ene kant is er de leegte van dit bestaan, daarnaast bestaat ‘de grote schoonheid’ die de stad Rome biedt. De film speelt met de clash tussen hoge en lage cultuur, en bekritiseert op humorvolle wijze de ‘gegoede’ klasse.

Rome speelt echter uiteindelijk de hoofdrol in deze film, de eeuwenoude straatjes, kloosters en statige gebouwen. Het is ook vooral het Rome van filmgrootmeester Fellini (la Dolce Vita) waar regisseur Sorrentino aan refereert. Misschien is dit ook de reden dat de Italianen La Grande Belleza inzenden voor de Oscars, Fellini was in het verleden al meerdere malen goed voor de winst.

La Grande Belleza is in ieder geval geen film voor het grote publiek. Met 2 uur en 22 minuten is het een lange zit, en van het verhaal moet deze film het niet hebben. Maar voor de arthouse liefhebber die zich wil laten betoveren door de prachtige beelden, de humor en het charmante spel van Toni Servillo als Jep, is deze film een beleving, en zeker de moeite waard.

Deze film draait vanaf 7 november in maar liefst 22 theaters en filmhuizen, een zeer groot aantal voor een Italiaanse film. Bekijk waar de film draait en lees meer over Italiaanse film.

Bekijk de  trailer en onderstaand meer beelden uit de film.

Tip: Vrijkaarten kunt u winnen door de puzzel in de nieuwe Il Giornale op te lossen.

UPDATE: Voorpremière op 11 en 13 oktober Filmfestival Hilversum: filmfestivalhilversum.nl

Naamloos 4
Naamloos 324
Naamloos 2345
Naamloos 134

 

Reageer

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd Required fields are marked *

*