Wijnreis naar Salina
Wijnreis naar Salina

Wijnreis naar de Eolische eilanden voor de Malvasia delle Lipari

Door: Josje van Oostrom

Een boottocht van ruim 3,5 uur over een onstuimige zee moest ik trotseren om op Lipari te kunnen komen. Doel: de Eolische eilanden en dan met name Salina. De hoofdreden: Malvasia delle Lipari. 

De Malvasia delle Lipari is een prachtige dessertwijn met een ietwat verwarrende naam want de wijn komt niet alleen van Lipari maar hoofdzakelijk van het eiland Salina. De wijn zou dan ook beter Malvasia delle Isole Eolie kunnen heten.
Daarnaast worden er ook nog wat rode en witte wijnen geproduceerd en staan de eilanden vooral bekend vanwege de vulkanische oorsprong ervan, waarbij Stromboli nog een actief werkzame vulkaan heeft. Ook worden er op Salina en Lipari kappertjes geproduceerd, wat op Salina zelfs een Slowfood presidium is.

Salvatore d’Amico

De Malvasia druif

De route per boot naar Salina gaat via Lipari en daar kwam ik vast te zitten. De volgende ochtend hoosde het dusdanig dat er geen verkeer meer mogelijk was. Mijn kennismaking met Lipari was dus niet optimaal te noemen; die met Salina des te meer: dezelfde middag nog op mijn eigen balkon met uitzicht op zowel Lipari als de Etna, in hemdje in de zon, heerlijk, even bijkomen van alle reisstress. Even later werd ik opgehaald door Salvatore d’Amico, eigenaar van het gelijknamige biologische wijndomein in het even verderop gelegen dorpje Leni.

Uiteraard liet hij mij al zijn wijnen proeven, waaronder enkele witte – vulkanisch, ziltige, sappige wijn (op basis van Malvasia en onbekende witte rassen Rucignola e Minnilottina ) en rode wijnen. Topstuk was uiteraard zijn Malvasia die behoorlijk wat houtrijping heeft gehad en nog wat jaren op fles voordat deze op de markt komt. Een mooie evenwichtige, complexe dessertwijn. D’Amico brengt ook slowfood kappertjes op de markt, die stonden onder het zout.

Het eiland Salina bij Sicilië

Het was half september en Salvatore stond op het punt om te gaan oogsten. Ik vroeg of er ook wijnboeren waren waar de Malvasia ‘estesa’ al te zien waren. Waarmee ik doelde op de druiven die te drogen liggen op matten in de zon. Hierop volgde een kleine tour over het eiland, richting Malfa waar zich de grootste concentratie aan wijnboeren en hotels bevind.

Vigorosa

We kwamen terecht bij Vigorosa maar daar vroegen ze me de volgende dag terug te komen, alles was vanwege het slechte weer eerder reeds bedekt. Wel moest natuurlijk de wijn geproefd worden waaronder een bijzondere spumante op basis van Malvasia- voor zover bekend zijn zij de enige die dit maken. Hun dessertwijn vond ik mooi maar was wel atypisch in zijn geuren en smaken. Dat vond papa ook, want die had uit protest een variant gemaakt, niet voor de markt, dus zonder etiket- en dat smaakte inderdaad een stuk klassieker naar zeer rijpe abrikozen, honing, gedroogde vijgen e.d.

Hauner

De volgende morgen stond Hauner op het programma- waar ik naar uit keek want het is al jaren de grote naam en het referentiekader als het Malvasia delle Lipari gaat. Best grappig eigenlijk als je bedenkt dat het geen Sicilianen zijn maar import uit Brescia. Duidelijk toegerust op ontvangst van bezoekers, in tegenstelling tot Vigorasa, met een mooie proefruimte waar alle etiketten aan de muur hingen. Deze zijn namelijk gebaseerd op schilderijen van papa, die ooit tijdens vakantie verliefd werd op Salina en besloot het roer om te gooien.

Een wijn die er voor mij uitsprong was een rose/ rosato van druiven afkomstig van het eiland Vulcano. De basis is rode druiven Alicante, Nero d’ Avola en Nocera in wit gevinifieerd, ook de rode variant- beide onder naam Hiera op de markt. De Malvasia was uiteraard ook dik in orde met een mooie balans en lange afdronk (zowel in een naturale als in een passitovorm verkrijgbaar).

Caravaglio

’s Avonds bij ondergaande zon tenslotte bezochten we nog Caravaglio en Fenech. Carvaglio wint het absoluut qua entourage: Malvasia estesa voor je neus, daaronder de zee, links een van de twee vulkanen van het eiland en niet te vergeten de Malvasia wijnranken eromheen. Er wordt zowel wit als rood op basis van nero d’Avola als Malvasia delle Lipari gemaakt.We proefden wit van het vat en dat voorspelde een mooie toekomst. Van de Passito waren meerdere versies te proeven waar allebei iets voor te zeggen viel, maar degene met meer zuren, een frisse toets vond ik het meest aantrekkelijk. Doel was ook om iets te maken wat ook tijdens het eten kan, en niet alleen erna als dessertwijn.

Malvasia delle Lipari van Fenech
Malvasia delle Lipari van Fenech: Nectar van de goden!

Fenech, nectar van de goden!

Als laatste bezochten we Fenech; het was even wachten maar – bij alle Goden- wat een verbluffend mooie complexe Malvasia maakt die man. Daar zitten heel wat uurtjes studie, filteringen etc. in. Met recht nectar van de Goden!

Internetadressen
Wijnhuis Salvatore d’Amico
Wijnhuis Hauner 
Wijnhuis Caravaglio
Wijnhuis Fenech

Josje van Oostrom organiseert wijnreizen naar Italië.

Reageer

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd Required fields are marked *

*