Door: Anniek Bakker
Ik was nog maar 4 jaar toen ik voor het eerst in Italië kwam. Mijn ouders namen mij mee naar Domaso, bij het Comomeer. Toen ik een jaar of 10 was zei ik tegen mijn oma: “Ik ga later bij het Comomeer wonen in een heel groot huis met een heel grote tuin. En dan mag jij komen logeren in het tuinhuisje!”. Inmiddels ben ik 26 jaar en ga ik eindelijk mijn droom waarmaken; mijn Italiaanse droom!
In 2006 heb ik een zomer lang aan het Comomeer gewerkt gevolgd door een half jaar studie aan de universiteit in Milaan (IULM). Aangezien Milaan vrij prijzig is om te leven (helemaal als enthousiaste student), heb ik hier een baantje gezocht waar ik vervolgens ook stage mocht lopen. De zomer erna ben ik weer bij het Comomeer gaan werken en pas op het laatste moment, toen mijn studie al een week begonnen was, ben ik weer naar Nederland gegaan.
Zo, dat was wennen! Opeens moest ik weer afspraken met vrienden plannen (In Italië wordt dit niet gepland) en om half 6 aan tafel om te eten (en ik was 21.00 uur gewend!). Een drama vond ik het en ik nam mijzelf dan ook voor om zo snel mogelijk weer terug te gaan naar Italië.
Domaso aan het Italiaanse Comomeer
Ik moest alleen nog afstuderen. In plaats van een afstudeerstage vond ik al tijdens mijn studie een baan. Ook woonde ik inmiddels in een appartementje in Groningen Centrum. Ja, ik had mijn leventje in Nederland goed voor elkaar. Ik wisselde nog 2x van baan en ook nog 1x van huis.
In juni 2011 begon het mij te kriebelen. Als ik echt mijn droom wilde waarmaken, moest ik deze knoop nu wel eens gaan doorhakken. Toen ik in augustus 2012 weer voet aan Italiaanse bodem zette en het Comomeer weer zag heb ik deze knoop doorgehakt: Ik ga emigreren!
Zo gezegd, zo gedaan, althans, bijna dan. Volgende week dinsdag vertrek ik definitief naar Domaso. Inmiddels heb ik al vele zaken moeten regelen. Zo woon ik weer thuis, heb ik mijn vaste baan opgezegd en heb ik mij overal al afgemeld/ uitgeschreven. Uitschrijven bij de gemeente kan pas op de dag dat je vertrekt. Voor de reis moet je dan een reisverzekering afsluiten, want zodra je je uitschrijft ben je namelijk niet meer verzekerd in Nederland. Naast het bewijs van uitschrijving, moet ik ook een bewijs van ongehuwd en een geboorte-akte meenemen naar Italië. Dit alles van een zo’n recent mogelijke datum.
Ook in Domaso heb ik alles voorbereid. Op 5 april schrijf ik mijzelf daar in bij de gemeente en teken ik ook mijn contract voor mijn appartement in Domaso. Internet is al geregeld en inmiddels actief in mijn appartement, want zonder Internet kan ik niet. Ik heb eerst een baan gevonden voor een half jaar (het hoofdseizoen): ik word manager van een wijnkelder: Antico Cantinone di Domaso in Domaso.
Naast deze baan ga ik mij voornamelijk richten op mijn eigen bedrijf: AEsign van waaruit ik als SEO Expert werkzaam ben voor verschillende opdrachtgevers, waaronder mijn huidige werkgever Olie Media.
[ad#Google Adsense banner 480 x60 voor in post]
Dat grote huis met een grote tuin en een tuinhuisje is nog niet gelukt. Maar mijn oma is van harte welkom in mijn appartement en mag gerust op de logeerkamer komen logeren!
Op naar een nieuwe uitdaging, mijn Italiaanse droom… arrivederci Olanda!
Lees nog meer mooie verhalen van Nederlanders in Italië op onze pagina lezersverhalen die ook eenvoudig zijn uit te printen voor op reis.
Lees ook:
Print 
PDF
"Er zijn zulke verschillen in levensstijl, keukens, tradities en dialecten. En daarom vind ik het als kok zo'n verdomd interessant land. En weet je wat? Eigenlijk had ik gewoon zelf een Italiaan moeten zijn. Het is gewoon zo dat ik me Italiaans voel als ik in Italië ben".
Jamie Oliver in zijn boek Jamie's Italië.
Italiaans autonieuws
Mooi, dapper, warm! Ik herinner de liefde voor het land met al haar gebruiken heel goed en bewonder je “daad bij het woord voegen” gedrag. In boca al lupo Anniek en ik weet zeker dat je nonna zeer trots op je is. Tanti saluti, Mark
@Mark Bertrand
Grazie mille Mark en natuurlijk: crepi il lupo! Ik kijk er enorm naar uit.
Saluti, Anniek
Gaaf verhaal hee… Kan alleen maar hopen dat ik ooit ook de moed vind om definitief naar Italië te emigreren.
Ik zie in ieder geval al erg uit naar mijn 5 maanden durende stage in Verona, vanaf september
Buona fortuna Anniek!!
@Koen
Heel veel succes op je stage in Verona! En bedankt voor je reactie. Saluti, Anniek
Hallo Anniek, heel dapper om op jouw leeftijd al zo’n stap te zetten. Wij emigreerden in 2008 naar de Oltrepo Pavese in het zuiden van Lombardije om een B&B te starten. Kom gerust s kennismaken. Interessante activiteiten heb je, ik ga de websites eens bekijken. Succes!
@Stef
Bedankt! Nog emigratie tips voor mij?
Heel veel succes! Ik ga het ook voor een paar maanden proberen op een camping (wel in dienst van een Nederlands bedrijf), maar wie weet wat er na gebeurt
Klein vraagje: waar heb je dat bewijs van ongehuwdheid voor nodig in Italie??
Hardstikke goed, je verhaal lijkt op dat van mij vroeger, studeren en werken in italie. Ik ben van kleinaf aan ook al dol op Italie.Ik heb in Perugia gestudeerd en was daarna 33 jaar getrouwd met een Italiaan en woonde nabij Pisa en in
Sicilie. Daarna weer terug naar Nederland gekomen, maar het blijft kriebelen, dus nu keihard bezig een huisje daar te vinden, in Abbruzzo of Toscane/Liguria.Binnenkort ga ik een paar huisjes bekijken. Over een half jaar ben ik 65 jaar en wil ik naar Italie verhuizen.
Ik heb vrienden in Milaan en Menaggio, dus niet ver van Domaso. M
In bocca al lupo, divertiti, perche la vita é breve
Cordiali saluti
Monica
… dit was (is) ook nog steeds mijn droom. Het is anders gelopen , maar als ik dan jouw verhaal lees, voel ik precies wat ik toen voelde en nog voel. Ik denk wel eens “had ik mijn hart maar gevolgd”. Ik kwam uiteindelijk toch een Nederlander tegen (en wat voor één) en dacht dat ik toen ook mijn hart volgde … deed ik ook maar niet heel mijn hart zal ik maar zeggen. Er bleef altijd plaats voor Italië. In dit gaat ook werkelijkheid worden. Ik heb nu alléén (vader heeft een “ander leven” .. beetje understaitment) de zorg voor mijn kinderen en zij zijn en blijven voor mij het allerbelangrijkste… Maar, goed van je hoor! Ik wens je alle geluk en weet dat het ook in Italië niet altijd romantisch is zal ik maar zeggen. Maar je bent niet over één nacht ijs gegaan! Blijf gezond!
Hartelijke groet,
Lidia
ik zie dat ik verschrikkelijke taalfouten heb gemaakt, maar dat moet men mij maar vergeven!
@ReneS
Ik heb navraag gedaan voor wat ik nodig heb om mij daar in te schrijven. Hierbij werd ook het bewijs van ongehuwd zijn genoemd.
@Monica
Crepi il lupo!!
@Lidia
Bedankt!
Wat leuk om te lezen! Wij gaan dit jaar voor het eerst naar het Comomeer en zelfs naar Domaso. Vanmorgen twijfelde ik of we wel aan de goede kant iets hadden geboekt omdat de reuring en al het moois in het zuiden blijkt te zijn…. Door jouw enthousiasme ben ik weer gerustgesteld
Ik wens je een geweldige toekomst in het mooie Italië toe.
Ontzettend leuk om je verhaal te lezen! Ik ben ook helemaal weg van Italie en het italiaanse leven. Ook ik heb, toen ik 21 was, een tijdje in Italie gewoond bij vrienden in Modena.
Het was de bedoeling dat ik er een tijdje zou werken, maar kreeg heimwee naar mijn familie en ben uiteindelijk weer terug naar Groningen gegaan. Gelukkig heb ik er geen spijt van want ik heb hier een gelukkig leven, maar vind het super van je dat jij wel die stap hebt genomen! Succes met je leven!
Groetjes Jolanda
Wat leuk om te lezen dat je deze stap gaat zetten/hebt gezet. Ik ben zelf op mijn 26e ge-emigreerd naar Italie waar ik nu bijna 5 jaar woon. Ik woon in Borgomanero vlakbij het Lago Maggiore (Arona) en Lago d’Orta. Ik wens je ongelooflijk veel succes met je nieuwe leven in Italie. Het zal niet altijd even makkelijk zijn (zeg ik uit ervaring) maar het is en blijft een land met een prachtige cultuur, taal, natuur en een zalig keuken!!
Saluti, Letizia